"Babacığım, hayatta muvaffakiyet yalnız aç kalmamakta değildir. Asıl muvaffakiyet göçüp gittikten sonra ardında bir eser bırakmaktır. Bu eseri meydana getirmek için saadeti memnu telâkki etmeli. Benim de çizilmiş bir mefkürem vardır. Ben, her şeyden evvel, yaşamış olduğuma delil için, bir eser meydana getireceğim."

Edebiyatımızın kült şairlerinden Cahit Sıtkı Tarancı, Galatasaray Lisesi'ndeki öğrencilik yıllarından başlayarak, önce sıra arkadaşı, sonra büyük dostu ve dert ortağı olmuş Ziya Osman Saba'ya sayısız mektup yazdı. Bu mektuplarda Tarancı'yı bütün insanî yönleriyle gördüğümüz gibi, iki büyük şairin birbirlerinin şiirine nasıl yaklaştıklarına, özellikle Tarancı'nın Saba'nın şiirlerini nasıl yakından incelediğine de tanık oluyoruz. Ziya'ya Mektuplar, öncelikle, Türk şiirinin en önemli poetik çalışmalarından biri olarak okunmalıdır.